omranacademy

همبندي ساختمان (Equipotential Bonding) يكي از مهم‌ترين اصول ايمني در تأسيسات الكتريكي ساختمان است كه با هدف هم‌پتانسيل‌سازي بين اجزاي فلزي ساختمان اجرا مي‌شود. اين كار از بروز اختلاف ولتاژ خطرناك در هنگام تماس انسان با دو نقطه فلزي مختلف جلوگيري كرده و احتمال برق‌گرفتگي را به‌طور چشمگيري كاهش مي‌دهد.

در ساختمان‌ها، دو نوع همبندي اجرا مي‌شود:

همبندي اصلي: در تابلو برق اصلي ساختمان انجام مي‌شود و شامل اتصال اسكلت فلزي، لوله‌هاي فلزي آب و گاز، سيستم گرمايش و ساير اجزاي هادي به يك شينه همبندي است.

همبندي اضافي: در محل‌هايي مثل حمام يا آشپزخانه اجرا مي‌شود تا سطوح فلزي نزديك به هم هم‌پتانسيل شوند.

همبندي فونداسيون نيز از مهم‌ترين بخش‌هاي اجراي همبندي است كه در مرحله آرماتوربندي اجرا مي‌شود. در اين روش، ميلگردهاي فونداسيون به يكديگر جوش يا با سيم مسي متصل شده و به شينه ارت يا سيستم زمين متصل مي‌شوند. اين روش هم ايمني را افزايش مي‌دهد و هم مي‌تواند به‌عنوان بخشي از سيستم ارت (مثلاً روش يوفر) عمل كند، به شرط رعايت الزامات فني.

همبندي با ارتينگ فرق دارد؛ ارتينگ جريان‌هاي نشتي را به زمين هدايت مي‌كند، اما همبندي از ايجاد اختلاف ولتاژ جلوگيري مي‌كند.

طبق مبحث سيزدهم مقررات ملي ساختمان، اجراي صحيح همبندي زير نظر مهندس ناظر برق الزامي است و بايد قبل از بتن‌ريزي اجرا و تأييد شود.